انسلّت انسلالا لا ترفع عجيزتها اوّلا . قوله : و تختص عنه : ضمير در [ تختصّ ] به مرئه راجع بوده و معناى اين كلمه [ تمتاز ] مىباشد و ضمير مجرورى در [ عنه ] به رجل عائد است . قوله : انّه يستحبّ للمرئة : ضمير در [ انّه ] به معناى شأن است قوله : و الرّجل يفرّق بينهما : يعنى بين قدمين . قوله : بشبر : بكسر شين و سكون باء يعنى وجب . قوله : و دونه : يعنى دون فتر از حيث فضيلت . قوله : ثلاث اصابع منفرجات : كلمه [ منفرجات ] يعنى باز . قوله : بيديها : مقصود با بازوهاى دست مىباشد . قوله : ظاهره انّها الخ : ضمير در [ ظاهره ] به تعبير مصنّف ( ره ) راجع بوده و در [ انّها ] به مرءة عود مىكند . قوله : و تخالفه فى الوضع : ضمير فاعلى در [ تخالفه ] بمرئة و ضمير مفعولى به رجل عائد است . قوله : و ظاهر الرّواية انّه يجزيها الخ : كلمه [ واو ] حاليّه بوده و ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد و ضمير منصوبى در [ يجزيها ] به مرئة عود مىكند . قوله : ان تبلغ كفّاها : يعنى دو كف زن . قوله : لانّه علّله فيها بقوله : ضمير در [ لانّه ] و ضمير فاعلى در [ علّله ] و ضمير مجرورى در [ بقوله ] به امام معصوم عليه السّلام راجع بوده و ضمير مفعولى در [ علّله ] به مجزى بودن بلوغ كفّين تا فوق زانو عائد بوده و در [ فيها ] به روايت برمىگردد .